Op weg naar zelfsturing in organisatie en maatschappij

Communicatieve zelfsturing zal volgens Arnold Cornelis (1934-1999) in de 21e eeuw ertoe leiden, dat mensen gaan denken in mogelijkheden om bestaande regels en afspraken te verbeteren. Als mensen zich ongelukkig voelen in een organisatie, en denken te weten hoe het systeem verbeterd kan worden, mogen ze dat naar voren brengen. Overal waar binnen samenlevingsverbanden regels en afspraken gelden, kan dat. In gezinnen, in bedrijven, in de politiek. De vraag is nu: blijkt dit ook werkelijk te gebeuren? Op kleine schaal is er inderdaad nieuwe belangstelling voor coöperaties en zelfsturende gemeenschappen. Communicatieve zelfsturing op maatschappelijk niveau blijkt echter een perspectief voor de langere termijn te zijn.

Teloorgang democratie vraagt om aanpakken aandeelhouderskapitalisme

Het idee dat wij in een democratie leven dient bijgesteld te worden. Voor het functioneren van de democratie is betrouwbare informatie nodig. Daarvoor dienen de media. En daar gaat het inmiddels aardig mis. Nu veel mensen de sociale media als hun informatiebron gebruiken, verdwijnt de gedeelde werkelijkheid uit beeld. Meningen worden feiten. Het ziet er niet naar uit dat onze parlementaire, representatieve democratie de lange termijn problemen waar we voor staan gaat oplossen. In de VS mogen bedrijven zelfs direct geld doneren aan de politieke campagnes van partijen. Met geld kan je niet alleen invloed kopen, maar ook recht. Grote bedrijven en superrijke mensen gebruiken daarvoor dure advocaten en accountants. Het wordt mij steeds duidelijker, dat het grote kantelpunt naar een duurzame toekomst het beperken van aandeelhoudersmacht is. Ook bij sociale media.

Geldschepping in de sociale driegeleding

Rudolf Steiner pleitte ruim honderd jaar geleden voor een andere inrichting van de maatschappij. Zijn visie is mijns inziens actueler dan ooit. Hij plaatst de economie binnen een samenleving met drie zelfstandige geledingen: het culturele- of geestesleven, het politieke rechtsleven en het economisch leven. De eenheidsstaat, die nu in theorie de baas van alles is,…

Sociale driegeleding als hedendaags verbond van arbeid en kapitaal

Onderstaand artikel schreef ik in het kader van de essaywedstrijd van GroenLinks over het thema: Hoe komen we voorbij het kapitalisme? De groeidwang van het kapitalisme maakt haar onverenigbaar met een ecologisch verantwoorde toekomst. Dit maakt Jason Hickel duidelijk in zijn boek Minder is meer; hoe degrowth de wereld zal redden. Slechts een kleine minderheid…

Dirk Bezemer over ons land van kleine buffers

De eurocrisis en de bankencrisis maakten mij, nu meer dan vijf jaar geleden, duidelijk dat het moderne financiële systeem niet goed functioneerde. Het geld ging naar de verkeerde dingen. Speculatie bracht steeds meer op, arbeid steeds minder. Ik ging mij erin verdiepen. Een kleine groep blijkt systematisch steeds rijker te worden; de gemeenschap draait op…

Zolang kringlooplandbouw geen verdienmodel is, zal de stikstofcrisis voortduren

De toekomst van de Nederlandse landbouw is ongewis. De stikstofcrisis heeft niet alleen de milieuproblemen zichtbaar gemaakt. Maar ook dat boeren aan alle kanten klem zitten. Tussen de marktmacht van supermarktketens en de onzekerheden van de wereldmarkt; tussen kredietvoorwaarden van banken en de Europese regelgeving. Nu overheid en publieke tribune ook nog van hen vragen…

Herbronnen bij Christus  voor het “grote verhaal” van Harari

Harari zou het “grote verhaal” van het liberalisme willen repareren. En gaat daarom herbronnen bij het boeddhisme. Zoekt hij niet aan de verkeerde kant van de wereld? De waarden waar de westerse, open samenleving op gebaseerd is hebben een christelijke oorsprong. En dan niet in het oude testament, maar in het nieuwe. De waarden vrijheid,…